تبليغاتX
قصه شهر سنگستان

نمی دانی . نمی دانی . نمی دانی...

                                   آنقدر گفتی تا نادان شدم.

نوشته شده توسط |Alireza| در پنجشنبه هفدهم دی 1388 |
رفتی و ماندم
که کاش من هم رفته بودم
از یاد برده بودم
همه شب تا صبح انتظارم را

رفتی و ماندم
تا صبح یک نفس خواندم
بی تو تمامی ندارد، شبم
روز آمد و برید نفسم را

حالا
آمدی و هستم
می سوزم و می مانی
تمام می شوم و می روی

                                                                                   

                                                                    A.k403        1/1/2010

نوشته شده توسط |Alireza| در جمعه یازدهم دی 1388 |
بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران

کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد

داند که سخت باشد قطع امیدواران

با ساربان بگویید احوال آب چشمم

تا بر شتر نبندد محمل به روز باران

بگذاشتند ما را در دیده آب حسرت

گریان چو در قیامت چشم گناهکاران

ای صبح شب نشینان جانم به طاقت آمد

از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

چندین که برشمردم از ماجرای عشقت

اندوه دل نگفتم الا یک از هزاران

سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل

بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران

چندت کنم حکایت شرح این قدر کفایت

باقی نمی‌توان گفت الا به غمگساران

 
salam, be nazaram harcheghad poste ghabli mobham bood in vazehe
emrooz azizio khak kardam ke 20sal daste rahmatesh bar saram bood
delam az alan barash tang shode,
tahala tajrobe azadari baraye nazdikanamo nadashtam in avalino dardnak tarinesh bood:-<
doostane gerami ham khodetoono narahat nakonid; ishoon ammeye pedaram boodan,va ba ma zendegi mikardan ,  83 sal omre ba ezzati ro separi kardan, in dam damaye akhar ham na khoone neshin shodan na zamingir, be hichchizo hich kas ham mohtaj nashod, Khodayash biamorzad,
age lotf konin hosele dashtin ye fatehe barash bekhoonid emshab shabe avale ghabre
tashakor. a.k403
                                                                                              4:44pm


نوشته شده توسط |Alireza| در شنبه پنجم دی 1388 |
دل کیست که گوهری فشاند بی تو

یا تن که بود که ملک راند بی تو

حقا که خرد راه نداند بی تو

جان زهره ندارد که بماند بی تو


                                                                       "سنایی"


کمدت را برای یافتنش می گردم، هرچه می گردم نیست.
باورکن داخل صندوقچه هم نبود گشتم نیست.
در باور من هم نیست که اکنون اینجا در پی اش می گردم.
تنها 20سال خاطره پیش چشمم هست و چیز دیگر نیست.
قصه های شبانه ات در گوشم هست و صدایی دیگر نیست.
چگونه با این فصل شوم همسو شوم! چطور می شود از این خواب نکبت برخاست؟
سر در لاک خود هنوز هم می گردم  ولی میدانم در یادم در باورم پیدا نمی شود.
و هنوز هم نیست و من می گردم به امید گم کردنش.
           افسوس که کفنت همین جاست روی پای من.
                                                                                                 2:30am
نوشته شده توسط |Alireza| در جمعه چهارم دی 1388